درفش ایران زمین در زمان شاهنشاهی پیشدادی و کیانی :
درفش کاویانی یکی از پرارزش ترین پرچم های جـــــــهان است که از روز
افرینش ادمی و خوی شهریگری ( تمدن ) گرفتن ، برافراشــــته شده است.
زیرا این پرچم چندین برتری به تمامی پرچم های جهان دارد و قراردادهایی
( امتیازاتی ) که در ان است در هیچ یک از دیگر پرچــــــــم های در سراسر
جهان یافت نمیشود.
* این پرچم از دل توده های مردم بیرون امده و از یک پیشبند چرمی اهنگری
دلاور که برای درهم کوبیدن ستم و شکنجه بیدادگران تازی به پا خواســــت ،
فراهم امده است.
* این پرچم مردمی است و به دست مردم ساده ولی دلیر کوچه و خــــــیابان
درست شده و پرچم رسمی کشور به شمار امده و پذیرفته گــــــــــــشته است
ولی همه پرچم های دیگر جهان پیمانی ( قراردادی ) میــــــباشد که از سوی
گردانندگان کشور ساخته و پرداخته و به مردم پذیرانده شده اند.
* هر کشوری پس از گزینـــــــــش پرچــــــــم برای رنگ ها و نشانه های ان
درون مایه هایی برگزیده است . ولی درفش کاویانی هنگام برافراشـــته شدن
همه درون مایه خود را به همراه داشت ؛ زیرا در پیــکار با
دشمن خونخوار و برای سرنگونی او پیشاپیش مردم به پا خواســــــــته و به
جنبش و چرخش درامد.
* این پرچم برای ازادی ایران زمین از دست بیگانــــــــگان چیره بران از دل
توده های به خروش امده برپا گردید.
* این پرچم کهن ترین پرچم جهانی میباشد و به دست ایرانیان عامه برافراشته
شده است.
* نشان غرور و سربلندی ملت ایران در میان یونانیان و رومیان و ملـــت های
باستانی ان روزگار دارد.
* نماد سپاس از گذشتگان کشورمان است و ترجیح ندادن هیچ **فرهنـــگی** را به
**فرهنگ کهن** نیاکانمان.
* یکپارچگی و اتحاد اقوام مختلف و کهن ایـرانی و ایجاد یک امپراتوری قدرتمند
و شکوهمند در برابر استکبار جهانی است.
* تندیس و نماد شش هزار سال پادشای ایران و شکوه ارتش شاهنـــــــشاهی در
جهان است.
تاریخ درباره درفش شکوهمند کاویانی چه میگوید :
تاریخ طبری مینویسد که درفش کاویانی از پوست شیر بود و پادشاهان ان را به
به زیور بیاراستند و زر و سیم و گوهر بر ان پوشاندند ، انرا اختر کاویــــان نیز
می نامیدند که جز در کارهای بزرگ نمی اوردند و جز برای شــاهزاده ای که به
کارهای بزرگ فرستاده میشد ، برنمی افراشتند .
فردوسی پاک نهاد قدمت درفش کاویانی را با احتساب نخستین شاهنــــــــــشاهی
ایرانی 6600 سال (( پیشدادی و کیانی )) خوانده و در وصـــــــف چنین درفش
باشکوهی چنین گفته :
میان سپاه کاویان درفش
به پیش اندرون تیغهای بنفش
درفش شاهنشاهی با بوق و کوس
پدید امد و شد زمین ابنوس
یکی زرد خورشید پیکر درفش
سرش ماه زرین غلافش بنفش
منابع دینی ایران درباره درفش ملی :
* فروهرهای نیک توانای پاک مقدس را میستاییم که لشکر بیشمار بیارایند و سلاح
به کمر بسته با درفش های برافراشته درخشان . ( ایضا در کرده بیست و نه )
* فروهرهای پاکدین سام گرشاسب دارنده مسلح به گرز را میســـــتاییم . او را که
برای دشمنان بازوان قوی دارد و با سنگ فراخ و با درفش های پهن با درفـــــش
های گشوده و سرافراز برای مقاومـــــــــت کردن در برابر راهزنان ویران کننده و
هولناک میباشد . ( همان پشت بند صد و سی و نه )
بدانست خود که فریدون کجاسـت
سراندر کشید و همی رفت راست
بیامد به درگاه سالارنو
بدیدنش انجا و برخواسـت گو
چو ان پوست برنیزه بردید کی
به نیکی یکی اختر افکند پی
بیاراست ان را به دــیبای روم
زگوهر بر و پیکر و زرش بوم
فروگشت زو سرخ و زرد و بنفش
همی خواندش کاویانی درفش
چوبرزد سراز درفش بنفش
مه نوش شدش ماه روی درفش
یکی شیر پیکر درفش بنفش
بدادش همه زر غلاف درفش
سرنگونی درفش کاویانی به دست تازیان بیابان گرد :
درفش کاویانی که نماد فر و شکوه ازادی ، سربلنــــدی و بزرگی ایران زمین بود
بدبختانه در هزار و چهارصد سال پیش در تازش وحشـــــــیانه تازیان به ایران از
دست رستم فرخزاد سپهسالار ارتش ایران زمین بر زمین افتاد و دیگر برافراشـته
نشد و این اندوه بردل افسرده ایران پرستان همچنان برجا ماند .
امروز بسیاری ان را به دست فراموشی سپرده اند گروهی از ان یاد برنمی اوردند
دسته ای ان را نمیشناسند ، برخی بی انگار مانده اند ... که همه اینها ســـــــــخت
درداور و رنج دهنده اند.
درباره سرنگونی درفش کاویانی و ارزش ان بلـــــــــــعمی ( ترجمه تاریخ تبری )
مینویسد :
چون مسلمانان تازی خزینه ملوک عجم غارت کردند ، ان درفش پیش عمرابن خطاب
( که نفرین پارسیان بر او باد ) بماند. پس فرمود تا ان گوهرها بگشایند و ان پوست
بسوختند .
نیازی به گفتن نیست که تازیان چه کشتاری از ایرانیان کردند و با اوردن فرهنــــگ
بیابانی خود به سرزمین مهر و مردمی و نیکی و نیکخواهی ، چه زشتی و بدبـــختی
و تبه کاریهایی که نیافریدند و چگونه روزگار ایران و ایرانــــــی را سیاه کردند ،
با فرو افتادن درفش تاابد شکوهمند کاویانی و سوزانده شدن ان ، گذشته شـــکوهمند
ایران نیز به زیر زبانه های اتش فرو رفت و به خاکستر نشست.
خواهشی دارم از شما هموطن :
ای پسران و دختران کوروش بزرگ بیایید به رسم پدران خود درفش کاویانی را دوباره بر افراشته کنیم
بدا به حال شما ای غرب و شوق زدگان بدا به حال شما سگ صفتان هنگامی که حس میهن پرستی پارســـــیان بیدار شود
و بدانید که دران روز نمیتوانید جلودار خروش پارسیان باشید چون فریاد ایران ایران
گوشهای شما را کر خواهد کرد.
دل من آبیست, دریاییست, آسمانیست, بارانیست ...!!!